VTC (afkorting van Vautour Tennis Club), is een onderzoek naar de notie van regels en speelsheid in de beoefening van tennis en in de praktijk van seksualiteit in darkrooms.<\/p>\n\n\n\n
Tennis is een zeer gereguleerde en gecodificeerde sport. Sophie is ge\u00efnteresseerd in de manier waarop deze sport is georganiseerd, in de drie soorten regulering die van invloed zijn op de spelers. De geometrische grenzen van het veld, de gedragsregels die men moet aannemen tegenover de partner\/tegenspeler, en tenslotte de regels van het spel op zich. Zij zal fysiek onderzoeken hoe deze drie vormen van regulatie zichzelf organiseren, wat hun invloed is op het lichaam en de mentale toestand van de speler in een wedstrijdsituatie en hoe ze zouden kunnen worden toegepast op een ander systeem.<\/p>\n\n\n\n
Parallel met haar tennistisch onderzoek, zal Sophie onderzoeken hoe bezoekers van seksplekken (zoals darkrooms, cruising areas\u2026) onderhandelen en seksualiteit en intimiteit uitvoeren. Hoe twee, of meerdere partners die elkaar niet noodzakelijk op voorhand kennen, een systeem van grenzen en regels ontwikkelen, zodat hun spelmoment veilig blijft en ze toch hun grenzen kunnen overschrijden.<\/p>\n\n\n\n
Sophie ziet een verband tussen de performatieve relatie tussen twee tennisspelers op een baan en de aanwezigheid van twee mensen in een seksruimte wat betreft de regels die de ruimte zelf oplegt, en de regels waarover de spelers samen onderhandelen. Met dit werk wil ze onthullen wat gewoonlijk verborgen blijft in deze twee praktijken: de innerlijke verhaallijnen van de spelers. In VTC zullen ze zich afvragen hoe ze deze plaatsen van seksualiteit op een inclusieve manier kunnen oproepen.<\/p>\n\n\n\n
Hoe positioneren de mensen die bij VTC aanwezig zijn (performers en publiek) zich op deze plek: als voyeurs, potenti\u00eble deelnemers? Hoe kunnen de seksuele energie, de notie van respect en het gevoel van vreugde dat op deze plaatsen in het spel is, worden uitgestraald en aan het publiek worden getoond? Sophie is van mening dat tennis en darkrooms nog steeds mannelijk geori\u00ebnteerde praktijken zijn en wil een veilig queer feministisch veld cre\u00ebren waar zij en haar collega’s hun seksualiteit, verlangens en fantasie\u00ebn kunnen uiten.<\/p>\n\n\n\n
Door de koude esthetiek van tennis te mengen met de vlezige en natte sfeer van een donkere kamer, zullen ze onderzoeken welke geluiden, geuren, warmte, licht en ruimte-instelling kunnen zorgen voor het erotische en sexy gevoel dat ze nodig hebben om zich te verbinden en te gaan spelen. Ze willen zich ook afvragen wat er gebeurt als men niet krijgt wat men wil, waar ligt het geweld in deze twee praktijken.<\/p>\n\n\n\n
Dit werk is in de eerste plaats gemaakt om op een tennisveld te worden getoond. In samenwerking met Fani Bihr, architect en decorontwerper, zijn ze ook op zoek naar andere grote “verborgen” buitenlocaties (parkeerplaatsen, bouwterreinen,\u2026).<\/p>\n\n\n\n